هسته خورشید
هسته خورشید بخش مرکزی و حیاتی این ستاره است که واکنشهای همجوشی هستهای در آن رخ میدهند. هسته مسئول تولید انرژی، نور و گرمای خورشید است که به کل منظومه شمسی تابیده میشود.
دما در هسته حدود ۱۵ میلیون درجه سانتیگراد و فشار بسیار زیاد است. این شرایط باعث میشود پروتونها با انرژی کافی برخورد کنند و چرخه پروتون-پروتون آغاز شود. این واکنشها هیدروژن را به هلیوم تبدیل میکنند و انرژی عظیمی آزاد میشود.
چگالی هسته خورشید بسیار بالاست، حدود ۱۵۰ گرم بر سانتیمتر مکعب، بیش از ۱۰۰ برابر چگالی متوسط خورشید. این چگالی بالا برای تسریع برخورد پروتونها و انجام همجوشی ضروری است.
خورشید در حال حاضر تنها قادر به تولید هلیوم است و هیچ گونه تولید آهن یا عناصر سنگین در آن رخ نمیدهد. آهن موجود در خورشید میراث انفجارهای ابرنواختری ستارگان پیشین است.
لایههای دیگر خورشید
با وجود تمرکز اصلی روی هسته، انرژی تولید شده در هسته باید به سطح خورشید منتقل شود. مسیر انتقال انرژی از طریق چند لایه انجام میشود:
ناحیه تابشی (Radiative Zone):
انرژی از طریق فوتونها منتقل میشود و فرایند بسیار آهسته است
ناحیه همرفتی (Convective Zone): انتقال انرژی توسط جریانهای گاز داغ انجام میشود
-
فوتوسفر (Photosphere): سطح قابل مشاهده خورشید با دمای حدود ۵۵۰۰ درجه سانتیگراد.
-
کروموسفر (Chromosphere): لایهای بالاتر از فوتوسفر با دمای بالاتر، قابل مشاهده در خورشیدگرفتگیها یا با فیلترهای ویژه
تاج خورشیدی (Corona): بیرونیترین لایه با دمای بسیار بالا، منشأ باد خورشیدی و تابشهای پرانرژی
جمعبندی
هسته خورشید منبع اصلی انرژی و نور این ستاره است و لایههای دیگر مانند ناحیه تابشی، همرفتی، فوتوسفر، کروموسفر و تاج، نقش انتقال انرژی و انتشار تابش را به فضا ایفا میکنند. این ساختار به ستاره امکان میدهد میلیاردها سال پایدار باقی بماند.